مقاله

▪ پنج سال از انتشار الف ب می گذرد... (11 نوامبر 2006-2001)  ▪ خطاب به کنگره ▪ آی ریکا، آی ریکا...   درباره تابعیت «جمهوری اسلامی ایران»  در پاسپورت پناهندگان سیاسی چه گفتیم و چه شنیدیم   زنان جنس دیگرند، نه جنس دوم و نه نیمه دیگر گفتگوی مهشید پگاهی با الاهه بقراط سایت همبستگی بین المللی با مبارزات زنان ایران نیمی از قدرت مجله اشپیگل 20 اوت 1952 مصدق نخست وزیر که اهداف اجتماعی اش چندان تفاوتی با اهداف شاه ندارند، سرانجام در خلسه مذهبی ذوب گشت و با مذهبی ها متحد شد. امروز مصدق با تکیه بر این اتحاد است که عامل تعیین کننده قدرت در ایران به شمار می رود ولی او در عین حال زندانی این اتحاد مذهبی نیز هست پنجاه سال خبررسانی در آلمان درباره ایران    با استناد به مجله اشپیگل |بخش اول| |بخش دوم| |بخش سوم| |بخش چهارم| |بخش پنجم| |بخش ششم| | بخش هفتم |   | بخش هشتم و آخر |   هولوکاست مانند انکارکنندگانش واقعی است سفری به اردوگاه های مرگ گفتگو با گروه ایرانی در آشویتس رادیو آلمان ▪ اراده قدرت: ▪ برای تأمین دمکراسی باید دمکراتها به قدرت برسند (1) ▪ برای تأمین دمکراسی باید دمکراتها به قدرت برسند (2) ▪ برای تأمین دمکراسی باید  دمکراتها به قدرت برسند(3) ▪ اراده قدرت و نقش رضا پهلوی ▪ شمارش معکوس سخنی با دمکراتهای ایران ▪ ساعت صفر/ چرا دمکراتها در جمهوری اسلامی نمی توانند جایی داشته باشند؟ (1) ▪ ساعت صفر/ چرا دمکراتها در جمهوری اسلامی نمی توانند جایی داشته باشند؟ (2) ▪ ساعت صفر / چرا دمکراتها در جمهوری اسلامی نمی توانند جایی داشته باشند؟ (3) ▪ رضا پهلوی، فرصت یا خطر؟ (1) ▪ رضا پهلوی، فرصت یا خطر؟ (2) ▪ نامه ای فراتر از حرف/ سخنی با اهل قلم و هنر ▪ راه منحصر به فرد ایران (2) ▪ راه منحصر به فرد ایران (1) ▪ «شاهزاده» و ائتلاف بزرگ (2) ▪ «شاهزاده» و ائتلاف بزرگ (1) ▪ من مازندرانی و حقوق اقوام ▪ «زندگی دیگران» زندگی خود شماست! به مأموران امنیتی، بازجویان و چماق... ▪ از ماه تا چاه / ایران در چاه  جمکران ▪ خداحافظ نوه عمه! ▪ حزب توده ایران به روایت حزب توده ایران در مسیرانقلاب اسلامی پا به پای «نامه مردم» ایرج هاشمی زاده چه کسی کودتا کرد؟ شاه یا مصدق یا هر دو؟ چون پرده بر افتد... پرونده انقلاب فرهنگی «انقلاب فرهنگی» که با اخراج هزاران دانشجو و استاد و کارمند علمی و فنی و اداری می بایست راه را برای ادغام حوزه و دانشگاه باز کند، از همان آغاز  محکوم به شکست بود. امروز دست اندرکاران آن «انقلاب» که اغلب آنها اسم و رسم خود را مدیون انقلاب اسلامی هستند و عناوین استاد و فیلسوف را نیز یدک می کشند تلاش می کنند تا «گناه» آنچه را روزی سبب افتخار و کسب مقام آنها بود به گردن یکدیگر بیندازند. این در حالیست که هنوز جمهوری اسلامی در قدرت است و هنوز مرجعی صالح با امکانات لازم و دسترسی به اسناد و مدارکی که بتواند چگونگی «انقلاب فرهنگی» را بیطرفانه مورد بررسی قرار داده و مستند سازد وجود ندارد. بخش کوچکی از «پس ِ پرده» انقلاب اسلامی را (به نقل از «هم میهن» و «اعتماد ملی») بخوانید که این تازه «پیش پرده» رویدادهایی است که در راهند: ◊ گفتگو با عبدالکریم سروش ◊ پاسخ محمدعلی نجفی به عبدالکریم سروش ◊ پاسخ محمد ملکی به عبدالکریم سروش ◊ پاسخ صادق زیباکلام به عبدالکریم سروش ◊ نامه 21 نفر از اعضای دفتر تحکیم به عبدالکریم سروش ◊ پاسخ عبدالکریم سروش به منتقدانش درباره انقلاب فرهنگی ◊ پاسخ محمد ملکی به عبدالکریم سروش ◊ فرج سرکوهی درباره پاسخ عبدالکریم سروش به منتقدانش   ▪ سخنی با خوانندگان «فرهنگ گفتگو» ▪ فرهنگ گفتگو در ایران امروز

از سالهای گذشته ولی همچنان تازه:

▪ عجیب ترین شغل دنیا (تقدیم به زنان خانه دار - مه 1999)
▪ هزاران سال جنس دوم
(به مناسبت پنجاهمین سال انتشار کتاب «جنس دوم» از سیمون دوبووار - مه 1999)
▪ دلقکهای کمدی دموکراسی (18 مارس 2004)

▪ محافظه کاران اصلاح طلب (11 مارس 2004)

▪ ویرانگران به روی صحنه می آیند(04 مارس 2004)

▪ ملت ایران انتخاب خود را کرده است: رفراندوم!(19 فوریه 2004)

▪ ابلهان تکرار عادت می کنند (12 فوریه 2004)

▪ کانت هم در  انتخابات شرکت نمی کند! (05 فوریه 2004)

▪ ای مردم! اینان فقط حضور شما را در صفهای رأی گیری می خواهند! (29 ژانویه 2004)

▪ تحریم پر شور و فعال (08 ژانویه 2004)

▪ حقوق بشر، چشم اسفندیار رژیم (13 دسامبر 2003)

▪ مردمسالاری، دینی نمی شود! (22 دسامبر 2003)

▪ رفراندوم مجلس هفتم (20 نوامبر 2003)

▪ دخالت دین در حکومت موقوف! (16 اکتبر 2003)

▪ پروژه مشروطه سازی (28 اوت 2003)

▪ مصلحت نظام همان مصلحت کشور نیست (بهار 2002) PDF

▪ هیچکس شما را نمی خواهد (بهار 2002) PDF

▪ دشمن در خانه ماست (بهار 2002) PDF

▪ چپ  و راست! ایران به شما نیاز دارد (بهار 2002)  PDF  

▪ اصلاح طلبان و هراس فروپاشی (تابستان 2002)  PDF

▪ فاش می گویم و از گفته خود دلشادم (تابستان 2002)  PDF

▪ مانیفست حکومت اسلامی (تابستان 2002)  PDF

▪ ما چه می خواهیم؟ (تابستان 2002) PDF

▪ ما شما را نمی خواهیم! (تابستان 2002) PDF

▪ زنان ایران میان حق و باطل (14 مارس 2002)

▪ بیست و سه سال انقلاب، استحاله، اصلاحات (07 فوریه 2002)

▪ تبعید چیست و تبعیدی کیست؟ (24 ژانویه 2002)

▪ آنکه گفت خاتمی، آنکه گفت نه! (10 ژوئن 2001)

▪ زیرا رأی مردم حرف آخر را نمی زند! (03 ژوئن 2001)

▪ عفو عمومی؟! برای کدام جرم؟ (22 دسامبر 1999)

▪  انقلاب و جنگ با هم!

▪ این «فتنه» نمی خوابد!

▪ بازندگان پایان جنگ سرد

▪ سفرنامه حقوق بشرخواهی در ژنو

▪ این بار انقلاب پیروز می شود

▪ اتهام: آزادی! (برای بصیر نصیبی)

▪ شما نوکر این ملت هستید!

▪ امروز فقط اتحاد برای آزادی

▪ نسل ما، نسل خشونت و اشتباه

▪ ای روشنفکران! شما مسئول هستید!

▪ با حجاب علیه حجاب

▪ رابطه دو شعار با «جنگ برای صلح»

▪ ما که می گفتیم این اختلافات نه تنها جدیست بلکه بر سر مشروطه و مشروعه است

▪ رأی من کجاست یعنی قدرت من کجاست!

▪ روح جمهوری اسلامی در تنگنا

▪ وقتی واژه ها و نشانه ها سخن می گویند

▪ دوباره بر می گردیم!

▪ حسین آقا (اوباما)! خلاصه با کی ها؟ ه. لیله کوهی

▪ تغییر تاریخی در راه است

▪ گرمای مرداد در بهمن

▪ برای اتحاد عمل حتی دیروز هم دیر است!

▪ نظاما! کمی زودتر بمیر!  

▪ باز هم جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی ایران- کلن ماند و حوض اش!

ه. لیله کوهی

▪ چه کسی باید از چه کسی حمایت کند؟

▪ انتخابات ادامه دارد...

▪ زیر پوست شب چه می گذرد؟ جواب به بیانیه رخشان بنی اعتماد بصیر نصیبی

▪ گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید

هیچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور!

▪ مقاومت حق مسلم مردم است

▪ حسین اوباما نبیرۀ تاریخی بلال حبشی بربلند ترین منارۀ قدرت جهان اذان می گوید! ه. لیله کوهی

▪ نبرد بی پایان دین و دولت

▪ این حکومت دینی است که اعتراف می کند

▪ «پیکرهای بی جان» ه. لیله کوهی

▪ دغدغه فهم ناراستی ها

▪ رؤیای مرگبار اقتدار جهانی

▪ آتش مرداد را بر دل بهمن بزن!

▪ ...و بازتاب جنگ قدرت در اپوزیسیون

▪ رضا پهلوی: نظام ولایت مطلقه فقیه یک کودتای ولایی علیه شعور آدمیت و خرد خودمختار انسان است

▪ ولی فقیه و سلطان ِ دمکراسی

▪ به یاد کاظم امیری نوری که در مه گم شد

▪ کابوس زوال در یادبود کاظم امیری مهدی استعدادی شاد

▪ هیچ بازگشتی وجود ندارد

▪ ماراتن فروپاشی در خیابانهای ایران

▪ بمب و «رهبر» و تغییر

▪ کابوس زوال/ به یادبود کاظم امیری مهدی استعدادی شاد

▪ هشدار که همه به یک سو روانیم!

▪ ما دوباره سر بلند شدیم

▪ پاسخ امام زمان عج... به سرلشکر بسیجی حسن فیروزآبادی

▪ اجرای مجدد نمایش ایرانی، بشتابید!! مهدی استعدادی شاد

▪ نایاب شدن سنگ پای قزوین ه. لیله کوهی

▪ میهنم را پس بده!

▪ آقای خامنه ای، خیمه خلافت را از تهران به فلسطین منتقل کنید!

▪  صدای پای انقلاب، آغاز پایان بصیر نصیبی

▪ وحدت عمل به جای وحدت کلمه

▪ اینها نیامده بودند که بروند، به سال 1939 خوش آمدید!

▪ عملیات میرمحسن کروبی نژاد

▪ از نمایش انتخابات درس آموختم حشمت الله طبرزدی

▪ یکی نغز بازی کند روزگار

▪ مهمترین زن روشنفکر کشور؟ شکوه میرزادگی

▪ می شود ولی آیا می توانند؟

▪ معادله سه مجهولی

▪ آقای عبدالکریم سروش شرم کنید!

▪ نه تحریم، نه مشارکت؟!

▪ ما کیهانی ها

▪ آقای منوچهر متکی! کدام عدالت و رأفت اسلامی؟ ه. لیله کوهی

▪ تصویر کامل می شود

▪ در ستایش رأی

▪ اشتباه بزرگ غرب پس از سی سال/ تحلیلی از انقلاب 1357 هوشنگ معین زاده

▪ شعار تغییر برای تغییر نکردن اما...

▪ اوباما و  «جهان اسلام»

▪ دعای تغییر برای همه

▪ حق تقلب استصوابی در پوکر انتخاباتی یا انتخابات به شیوه حکومت اسلامی حبیب تبریزیان

▪ شمشیر دو دَمِ رابطه با آمریکا

▪ هادی خرسندی و کاوش چنته بی بی سی مهدی استعدادی شاد

▪ شما ای نسل های آینده!

▪ هزاران و سی سال

▪ مجموعه دروغ ها بصیر نصیبی

▪ راه سوم و ضرورت تغییر و رضا پهلوی

▪ انقلاب، نه شکوهمند، نه دموکراتیک، اسلامی بود /رهبری آن مصادره نشد، از آغاز در چنگ روحانیت بود فریدون احمدی

▪ از آب و آتش

▪ آیا می دانستید؟

▪ جاسوس، خبرچین و گماشته سیاسی حبیب تبریزیان

▪ جمهوری اسلامی جنّ این مردم بود

▪ آقای خیرت ویلدرس، شما تنها نیستید! ه. لیله کوهی

▪«برای یک لحظه آزادی» یک اثر فوق العاده و یک سند تکان دهنده بصیر نصیبی

▪ وقتی می گویند ما تروریست نیستیم

▪ انقلاب اسلامی، از جنبش دمکراسی خواهی تا استقرار لومپن کراسی بخش دوم / حبیب تبریزیان

▪ حکومت پینه بسته ایران

▪ تحول رسانه های جمعی و ماجرای دستاوردهای از جام جهان ما مهدی استعدادی شاد

▪ درک درست اما ناکافی روشنفکران همسایه درباره جامعه ایران رحیم رمضانی

▪ در غزه چه می گذرد؟ حبیب تبریزیان

▪ در زمستان استبداد جای مردم خالیست

▪ مردم در فاصله بین حکومت و اپوزیسیون

▪ در این سال ِ سی

▪ کسی می آید که مثل هیچ کس نیست حبیب تبریزیان

▪ می خواهند چه کنند؟

▪ دوزخ درون ما و بهانه عبدالکریم سروش، یکی از رکاب سواران اتوبوس انقلاب اسلامی، در ستایش از عشق زمینی مهدی استعدادی شاد

▪ انقلاب اسلامی، از جنبش دمکراسی خواهی تا استقرار لومپن کراسی بخش اول / حبیب تبریزیان

▪ از این دروغ به آن دروغ فرج است

▪ چرا به ما دروغ گفتید؟

▪ «نجات کشور» از چی؟ از کی؟

▪ تأملی بر مقوله ایدئولوژی در احزاب نوین/ نگاهی به تلاش های حزب مشروطه ایران در تبیین های ساختاری رضا عموزاده

▪ بیست و یکمین

▪ فقط یک شباهت وجود دارد

▪ فرموده و افزوده بصیر نصیبی

▪ او با خودشان است

▪ خانم، آقا! بچه می خری؟! پویان انصاری

▪ مسئله همیشه و همه جا بر سر قدرت است

▪ همه زنان شاه و همه زنان رییس جمهور

▪ آیا فقط او «ساده دل» بود؟

▪ دو خیابان در دو پایتخت رحیم رمضانی

▪ کمی اقتصاد به زبان ساده

▪ یک شیر و خورشید در خانه

▪ فقط یک راه وجود دارد

▪ درباره تفاوت سکولاریسم و لائیسیته

▪ نگاهی به بحران «مالی» «اقتصادی» آمریکا رضا عموزاده

▪ غربت و ادبیات مهدی استعدادی شاد

▪ محل وقوع جنایت:ایران گزارش از جلسه سی سال نقض حقوق بشر در ایران

▪ خاکستری / به مناسبت بیستمین سالگرد اعدام های سراسری مهدی اصلانی

▪ کمونیست ها تازه سرمایه داری را کشف کرده اند!

▪ بیست سال بعد: مقصر اصلی اعدام های سراسری کیست؟

▪ فرزندان نسل خاکستری مهدی اصلانی

▪ یاد آن تابستان محمدرضا نیکفر

▪ سی سال بعد: مقصر اصلی آدم سوزی سینما رکس آبادان کیست؟

▪ جمهوری اسلامی و مردانش

▪ وای بر مردم و این دولت و این مجلس

▪ نگاهی به مقاله «خدمت ناخواسته ولایت فقیه به سکولاریسم» هوشنگ معین زاده

▪ آتش ِ مرداد را بر دل ِ بهمن بزن!

▪ یکی از این دو جنگ حتمی است

▪ دریغا که فقر/ چه به آسانی/ احتضار فضیلت است بصیر نصیبی

▪ روسیه و چین و اقتصاد

▪ معامله بزرگ و جام زهر

▪ از رنجی که عدالت می برد رضا عموزاده

▪ سیزیف یا سیمرغ رضا عموزاده

▪ جمهوری اسلامی چه می خواهد؟

▪ خطر روی دروازه ایران

▪ حکومت اسلامی در فاصله بود و نِمود

▪ دانشجویان دیروز، دانشجویان امروز

▪ به یاد ده زن بهایی که در شیراز اعدام شدند سهیلا وحدتی

▪ دکان اصلاح طلبان بسته شد ه. لیله کوهی

▪ ضرورت اتخاذ ادبیاتی نوین در صحنه سیاسی ایران توسط اپوزیسیون رژیم اسلام رضا عموزاده

▪ «گورباچف» ایران کیست؟

▪ همبستگی ملی کاری است کارستان

▪ اطلاعیه جنبش «سابق» زنان به مناسبت سالروز 22 خرداد طنزی از سایت مدرسه فمینیستی

▪ یک مشت خاک بقیع و دیگر هیچ رضا عموزاده

▪ سرکوب انبوه علیه دگراندیشان و دگرباشان

▪ پاسخ به مدعی رضا عموزاده

▪ تحریم آمد، جنگ هم خواهد آمد

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت دهم

 رضا عموزاده

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت نهم

 رضا عموزاده

▪ سهم آقای هوشنگ توزیع از خانه پدری! به پرویز صیاد ه. لیله کوهی

▪ و اما ماجرای جشنواره یکی بود یکی نبود، تو که...؟! پویان انصاری

▪ نظامی که باید به دو نیم کرد رامین کامران

▪ جشنواره «یکی بود، یکی نبود» گیسو شاکری

▪ نسل دوم اخراج، نسل دوم تبعید

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت هشتم رضا عموزاده

▪ بعد از سی سال باز هم ما به دنبال توپ می دویم پویان انصاری

▪ یک بار دیگر «جمهوری اسلامی»، آری یا نه؟

▪ چگونه هوشنگ توزیع از شعار به شعور رسید؟ بصیر نصیبی

▪ تفرقه ملی هم استراتژی و هم تاکتیک رژیم برای ماندگاری چنگیز امیری

▪ چرا خودکامگان ابله اند؟

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت هفتم رضا عموزاده

▪ نصرالله حزب اللهی و راهکار مدنی/ کوسه و ریش پهن؟ رضا عموزاده

▪ برای تغییر عنوان «جمهوری اسلامی ایران» در پاس پناهندگی

▪ تابعیت ما «ایرانی» است و نه «جمهوری اسلامی ایران»

▪ خط فقر به چه درد می خورد؟ چنگیز امیری

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت ششم رضا عموزاده

▪ باختنی پیشاپیش رضا عموزاده

▪ دو ملاقات مهدی اصلانی

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت پنجم رضا عموزاده

▪ جنایت بدون مکافات؟ مهدی اصلانی

▪ هولوکاست مانند انکارکنندگانش واقعی است سفری به اردوگاه های مرگ

▪ ادعانامه ای علیه وجدان خویش به مناسبت هفدهمین سالگرد ترور عبدالرحمن برومند لادن برومند

▪ حالا نوبت تحریف وطن است!

▪ در آستانه جهان پسامدرن و نبرد سکولاریسم با فاشیسم رضا عموزاده

▪ نادانتر آن کسان که افسونشان نهاده به همپای کاروان چنگیز امیری

▪ انکشاف ضرور«منافع ملی»وعبورازطلسم عجایب خمینی قسمت چهارم رضا عموزاده

▪ انکشاف ضرور «منافع ملی» و عبور از طلسم عجایب خمینی قسمت سوم رضا عموزاده

▪ انکشاف ضرور «منافع ملی» و عبور از طلسم عجایب خمینی قسمت دوم رضا عموزاده

▪ انکشاف ضرور «منافع ملی» و عبور از طلسم عجایب خمینی قسمت اول رضا عموزاده

▪ ژاندارم منطقه

▪ نامه ای به جهانیان

▪ شعر فارسی در دهه های شصت و هفتاد مهدی استعدادی شاد

▪ دزد که از دزد بدزدد، شاه دزد است/حکایت انقلاب به سرقت رفته چنگیز امیری

▪ این ناسیونال اسلامیسم است

▪ مال کافر هست بر مؤمن حلال؟! نگاهی به مقاله «روشنفکری فقیهانه» آقای اکبر گنجی احمد افرادی

▪ افلاتون مولانای سقراط / مولانا افلاتون شمس هوشنگ معین زاده

▪ اینجایم و ریشه های جانم آنجاست

▪ در کمین نشستگان ترور مقدس (بخش سوم) رضا عموزاده

▪ در کمین نشستگان ترور مقدس (بخش دوم) رضا عموزاده

▪ من و پچ پچهای ذهن ه. لیله کوهی

▪ در کمین نشستگان ترور مقدس (بخش اول) رضا عموزاده

▪ باز هم به نام زنان

▪ سه یا سیزده سال دیگر باید صبر داشته باشید! درباره «صدمین» سال «روز جهانی زن»

▪ جایگزین کنید: ولی فقیه به جای سلطان!

▪ به کجا می رویم؟ سرمقاله کیهان لندن

▪ ما بی پدرمادرها! ه. لیله کوهی

▪ ایران را دریابید!

▪ افغانستان: سرزمین تسویه حسابها... چنگیز امیری

▪ نیرنگ جویان بی بدیل، دروغگویان بی آزرم رضا عموزاده

▪ انقلاب نالازم

▪ یامان دونیا، یالان دونیا / ایران در جشنواره فیلم برلین

▪ انقلاب اسلامی و جمهوری اش

▪ خانم خبرنگار و حضرت آیت الله

▪ چه کسی انقلاب را دزدید؟!

▪ نظارت استصوابی یا گزینه توتالیتر؟ محمدرضا یدک

▪ پیام رضا پهلوی به مناسبت 22 بهمن

▪ ایران و آینده خاورمیانه سخنرانی رضا پهلوی در دانشگاه جرج تاون

▪ در افغانستان کی حکومت می کند؟ سید نظام الدین وحدت

▪ نظارت بین المللی بر چه چیز؟!

▪ بیانیه نویسی نوین 370 نفره فرزاد پورمرادی

▪ فراسوی سی و هفت سال: در آستانه... جمشید طاهری پور

▪ پاسخ به پرونده سازی های یک مفتش فرهنگی کانون نویسندگان ایران

▪ شرکت نکردن در انتخابات هم قاعده بازی دمکراتیک است چنگیز امیری

▪ برموداهای تاریخ ایران فرزاد پورمرادی

▪ مرغی که سرش را زیر ساطور ببرد برای زیر... قسمت اول چنگیز امیری

▪ مرغی که سرش را زیر ساطور ببرد برای زیر... قسمت دوم چنگیز امیری

نان و نفت و سرما

▪ ایرانی! از بیل خسته شدی، کلنگ رو بردار!

▪ بابی فیشر نابغه شطرنج درگذشت

▪ معین البکاء جهانی خادم مسجد ژرژ پمپیدو و دولت مهرورز احمدی نژاد بصیر نصیبی

▪ چرا ترجمه؟ سخنی پیرامون آنچه ترجمه می کنم

▪ دمکراسی بهترین انتقام است ولی...

▪ دیوارهای شیشه ای باوند

▪ سالهای موش صحرایی

▪ عشق من جمهوری اسلامی! بصیر نصیبی

▪ چپ، مرغ عروسی و عزا

▪ ایران و ایرانیان را نباید با نظام حاکم اشتباه گرفت نیوز ویک رضا پهلوی

▪ آنان بدون تردید اعدام می کنند چنگیز امیری

▪ تنها راه حل بحران، تغییر نظام است گفتگوی رادیو فرانسه با رضا پهلوی

▪ حلقه گمشده همبستگی ملی

▪ گیلاس کال چه خوش طعم بود! در حاشیه بخشش کاظم دارابی بصیر نصیبی

▪ هورررا! هم صلح، هم انتخابات آزاد!

▪ اعلام آمادگی کافی نیست!

▪ پرسپولیس! پرسپولیس! فیلمی درباره سرزمینی که مردمانش فراموش کرده اند آزاد نیستند

▪ اول یازده فوریه بعد یازده سپتامبر

▪ وقار یا وقاحت؟ بصیر نصیبی

▪ بیا رژیم رو بندازیم! باشه، ولی به کی؟!

▪ نگذارید دیگران برای ما تصمیم بگیرند! سخنی با افراد، احزاب و گروههای سیاسی

▪ تعجب نکن رفیق! «لیبرالها درس پس می دهند» یاسر عزیزی

▪ برای عدالت و عبرت

▪ الگوی اسلامی به جای کمربند سبز

▪ خاورمیانه به صورت گروگانی در دست واپسگرایان ماجراجو رضا پهلوی

▪ من  اگر جای تو بودم! یک نامه تخیلی بصیر نصیبی

▪ جایگاه مردم در رژیم ناسیونال اسلامیست ایران

▪ این رادیو تهران است روزنامه هلندی فولکس کرانت

▪ از رادیو زمانه نمی ترسم! امیرفرشاد ابراهیمی (از سایت گفتنی ها)

▪ رادیو زمانه: پلاتفرمی برای اصلاح طلبان دینی روزنامه فولکس کرانت رامین پرهام

▪ آخرین فرصت برای همه

▪ نه اسلامیست، نه ناسیونالیست

▪ یک راه ممکن، یک صف مطمئن باز هم درباره نقش رضا پهلوی

▪ برای پیشگیری از فاجعه جنگ باید راه سوم را برگزید رضا پهلوی

▪ ایران در خاورمیانه چل تکه

▪ وضعیت زنان و کودکان و تراژدی حقوق بشر در ایران

▪ به پیشواز هشتمین دوره جشنواره جهانی سینمای در تبعید بصیر نصیبی

▪ جنگ و خط قرمزی به نام جمهوری اسلامی

▪ عشق یکسره

▪ سقوط کاملا آزاد

▪ یادمان زیباترین فرزندان آفتاب و باد در دشت خاوران برگرفته از اخبار روز

▪ فروپاشی قانونی یک جامعه

▪ آتش مرداد را بر دل بهمن بزن!

▪ وداع با دوربین / آنتونیونی و برگمان بصیر نصیبی

▪ ما هرگز سکوت نکردیم! پیرامون نامه گنجی به «همه»

▪ آقایان! نجاتشان دهید!

▪ دو گام به پیش یک گام به پس

▪ کی بود؟ کی بود؟ من نبودم!

▪ دمکراسی چیست؟

▪ بهروز وثوقی هم می خواست شاه را بکشد! بصیر نصیبی

▪ در فاصله تصویر و واقعیت

▪ جمهوری اسلامی در مرکز هدف

▪ آخرین فرصت ها و مهلت ها

▪ جهانی دیگر قطعا ممکن است

▪ رژیم جمهوری اسلامی واقعا می خواهد مخملباف را بکشد؟! بصیر نصیبی

▪ ما روسری نمی خوایم، آزادی می خوایم!

▪ شصتمین جشنواره کن، فیلم پرسپولیس و سفیران سینمای جمهوری اسلامی بصیر نصیبی

▪ شبکه لابی رژیم ایران و جنبش جهانی ضد جنگ حسن داعی

▪ جنگ قدرت و جایگاه مردم

▪ برای خروج از بحران رژیم جمهوری اسلامی ایران، راه عقلانی را برگزینیم رضا پهلوی

▪ کدام سوی تاریخ ایستاده ایم؟

▪ دمکراسی دینی، پیتزای قرمه سبزی

▪ سکس و سیاست

▪ چرا آنها چیزی نمی گویند؟

▪ سی سال بعد

▪ برخوردی برای تمام فصول؟

▪ لبه تیغ!

▪ رژیم انتحاری

▪ گزارش جامع از اندیشه ورزی ایرانیان؟ مهدی استعدادی شاد

▪ تغییر رژیم یا تغییر رفتار رژیم؟ گزینشی بی تفاوت رضا پهلوی

▪ دوربین به جای چماق! ده نمکی هم با نمک شد... بصیر نصیبی

▪ یک سال دیگر، یک گام دیگر

▪ در بند 209 زندان اوین بر من چه گذشت؟ کیانوش سنجری

▪ ایکاروس و سرگذشت ما مهدی استعدادی شاد

▪ به یاد علیرضا اسپهبد: معنای اجتماعی-فرهنگی انزوای اسپهبد فرج سرکوهی

▪ فاجعه انقلاب و خاکستر زمان در نقد اسطوره سیاهکل و نوستالژی جمعه خونین رشید اسماعیلی

▪ برو این دام، بر مرغ دگر نه! نقد «منشور اصلاح طلبی» نگهدار ف. تابان

▪ قطعنامه 1737 شورای امنیت و «ضرورت مرزشکنی برای صلح» جمشید طاهری پور

▪ یک پیشنهاد: ضرورت مرزشکنی برای صلح سهراب مبشری

▪ حرف آخر دو انقلاب ناگفته مانده است

▪ انقلاب علیه ایران

▪ یک انقلاب نالازم داریوش همایون

▪ بوف کور و ناسیونالیسم سیروس علی نژاد به نقل از بی بی سی

▪ پس از انتخابات پیش از انتخابات است

▪ هفت خوان در گذر اهالی امروز مهدی استعدادی شاد PDF

▪ هیچ بارانی شما را شُست نتواند!

▪ تواب سازان مهدی اصلانی

▪ ساکن بند توابین / گفتگوی مهدی اصلانی با کاوه

▪ عامل اصلی بحران اتمی: جمهوری اسلامی بیانیه رضا پهلوی درباره تصویب قطعنامه 1737

▪ کیهان دکتر مصباح زاده

▪ پرچم پیشنهادی من اکرم ابویی

▪ تولد یک روزنامه مرتضی نگاهی

▪ مذاکره با ایران رضا پهلوی

▪ سه تا در یکی این حکومت و انتخاباتش را جز تحریم نباید و نشاید

▪ این طایفه را درد بجز مرگ دوا نیست

▪ دکتر مصباح زاده: آبروی بورژوازی ایران جواد طالعی

▪ نتیجه یک انتخابات

▪ بازگشت به حریم حجاب در حاشیه شبه مصاحبه شهره آغداشلو با بی بی سی بصیر نصیبی

▪ سرنوشت خاورمیانه: دمکراسی یا توتالیتاریسم مذهبی؟ رضا پهلوی

▪ سیاست ورزی در خدمت سیاست سازی داریوش همایون

▪ رأی به «تیر چراغ برق»

▪ هدف مشخص و مشترک درباره اتحاد جمهوری خواهان، جمهوری خواهان دمکرات و لائیک و اکثریت جمهوری خواهان

▪ مخالفان تغییر رژیم کیانند؟

▪ در فاصله دو خواب

▪ نتیجه یک واقعیت

▪ لابلای سطور یک نامه

▪ ایران بهترین نامزد گسترش دمکراسی و جامعه مدنی در خاورمیانه خنرانی رضا پهلوی در دانشگاه نبراسکا

▪ خدایان در قرن بیست و یکم

▪ در کجای جهان چمباتمه زده ایم؟

▪ تابستان 67

▪ پیام رضا پهلوی به مناسبت آغاز سال تحصیلی 86-1385

▪ پنج سال پس از آن روز

▪ جنگ علیه دمکراسی

▪ حقیقت پوست کنده

▪ خیانت ملی

▪ چرا ببخشیم؟ چه را ببخشیم؟

▪ آتش مرداد را بر دل بهمن بزن!

▪ یک متغیر مجهول و «اسلام دمکراتیک»

▪ جام دوستی، رژه عشق و خیابان کریستف

▪ اشاره ای به اکبر گنجی و وضع او آرامش دوستدار

▪ در باب تناقضات اکبر گنجی

▪ سخنی با اکبر گنجی

▪ اول قانون خوب بعد انتخابات آزاد

▪ تزهای پیشنهادی/ مبانی جنبش تحول دمکراتیک در ایران اکبر گنجی

▪ برگ برنده دست کیست؟ (2)

▪ سهم لیبرالیسم در پیدایش و تحکیم دمکراسی های معاصر ش. کیانی

▪ نیمه پنهان خانم تهمینه میلانی و دیگر فیلمسازان حکومتی بصیر نصیبی

▪ برگ برنده دست کیست؟ (1)

| © 2009| | alefbe - journalist | | berlin | | germany |